Tohumun neşesi. Tohumla buluşan bir damla yağmurun keyfi.
Yüzyıllar sonra bir anda çözülen mühür. Bize gelen nimet. Önümüze açılan macera
yepyeni bir yol. Peki ya Başarıyı nasıl tanımlamak istersiniz.
Çocukluk hikayemi anlatmak istiyorum.
İlkokula başladığım ilk gün. Yaşım herkesten ufak. Kendimde.
Okul nerededir nedir, okumak ne demek içimde bilinmezliğin, saflığın neşesi.
Tahta sıralara oturtuluyoruz. En önde oturmak benim için çok uygun. Okumayı
bilenler el kaldırsın. Okumak neyse. Hepimizin önünde bir kitap Ali / top / tut
/ at / okul / gel / koş. Hepsi aferin. El kaldırayım, benim hazinemde daha
güzel kelimeler var, hepsininkinden daha güzel. Olağan üstü kelimelerimi sıraladım.
Yaşasın çok güzel oldu. Bana da aferin? Seninki olmadı! Aaa cevap beynimde
patladı. Şok. Hahaaaa Pılımıpırtımı toplar giderim ben. En arka sıraya. Sıcacık
paltoların arasında kaybolurum. Bana ne yaptınız. Ağzıma sözlerime kelimelerime
mühür koyarsanız ben de ellerimi gözlerimi renklerimi hayallerimi kullanırım.
Pılımpırtımı açarım şahane renkli kalemlerim mavilerim morlarım yeşillerim
sarılarım pembelerim kahverengi yaptıkça değişen farklılaşan fırıl fırıl dönen başka
başka renkler, büyüyen şekilden şekle giren çizgiler desenler resimler
sürprizler dolu dolu kağıtlar, hepsi benimle. Hayalden hayale koşan oyun
oynayan güzellikler. Sonsuza dek bitmeyecek maceralar her an yeni bir yol yeni
bir heyecan. Ben de çizer boyar rengarenklerle doldururum hayatımı. İrisin
neşesi.
Günler aylar geçiyormuş. Okula gidip geliyorum. Herkes okuma
öğreniyormuş. Kırmızı kurdele takalım oluyormuş, falan filan hiç ilgim alakam
yok. Ayrıca sömestr tatili olacakmış. Öncesinde de karne alınıyormuş. Ne
demekse..? benim karnem baştan sona zayıf. Resim pekiyi. Öğretmenin anneme beni
hakkımda ki düşünceleri ise; kızınız da maalesef zekâ geriliği var ancak
üzülmeyin çok güzel resim yapıyor.
Bu sefer annem şok. Psikologlar testler IQ puanlamaları.. Benim
için çok keyifli süreçler. Çünkü duvardan duvara yumuşacık halısı olan kocaman
salonlara bırakılıyorum. Görmediğim bilmediğim oyuncaklar yine rengarenk
kalemler yazısı olmayan resimli kitaplar benimle tatlı tatlı ilgilenen ablalar öğretmenler
sorular cevaplar. Ne aferin var ne de senin ki olmadı. İrisin neşesi yerinde. Sonuç
da güzel. Annemin de içi rahatlamış memnun. Onunda neşesi iyi.
Sonra neler oluyor. Yeni bir ilkokul. Yeni çocuklar,
arkadaşlar. Yeni sınıf yeni öğretmen. Ama asıl öğretmen annem evde. Arayı
kapatmam lazım biraz büyümem lazım. Uyum sağlamam lazım. Yavaş yavaş başarı
kodlarım oluşuyor. Dersleri iyi yeni arkadaşlarla iyi doğum günleri var biraz
politik havalar esiyor evde nede olsa Ankara ‘da yaşıyoruz. Hayat böyle bir
şeymiş akıp gidiyor. Bunları hepsi aslında bana uzak ama uyumlu mış gibi
yapıyorum. Başarılıyım. Uyum konusunda da başarılıyım derslerimde de
başarılıyım. Ne zaman benle buluşuyorum, Yollarda yürürken doğada kaybolurken
ve resim yaparken. Bir belki iki kız arkadaşım var onlarla oyun oynuyorum ufak
sırlar paylaşıyorum yani kafa dengi..
Üniversite. Eğitimde ki başarım her geçen gün artmış. Diş
hekimliği fakültesi üstelik Hacettepe. Üçüncü sınıftı sanırım bir sınava doğru
gidiyoruz. Yanımda oyun oynar gibi ders çalıştığım başarılara başarı kattığım
kız arkadaşım. Şimdiye kadar kilerin içinde en kafa dengim. Parktan geçiyoruz. Şemsiye
modeli bodur dut ağacı. Altına girersen kimse seni görmez kimse seni fark
edemez. Bahar yeni gelmiş. Dutlar alabildiğince güzel ve mor mor krimzon
alizarin sulu sulu. Altındayız. Dutlar mükemmel. Zaman yok. Yaşam tatlı. Süre
bilinmez. Vakti gelince çıkarsın okul yolundan fakülteye ulaşırsın. Yine
kendinden emin amfiye girer ilerlersin..
Hooop diye bir ses. Hocadan. Siz nereye? Sınav bitmek üzere! Geri dönüp
çıktığımızda yine parka gidip oturduğumuzda bu sefer başardım diye hissettim. İşte
ben. Ben olabilirim. Başarı tanımımı yeniden yapabilirim.
Bundan sonra ki iş aş evlilik sanat sosyete yaşam hayatımı
anlatmıyorum. Benzer döngüler kalıplar mühür koymalar mühür kırmalar.
Ama Artık biliyorum.
Mühürlenmiş tohum gözünü açıp başını çıkarabilir neşesini
bulmak için yağmur damlasını bekleyebilir. Her zaman yeni yollara yeni
maceralara açılabilir. Nimetlerine teşekkür edebilir. Neşesini hep
hissedebilir.
İris Pala
Mart. 2026 Bodrum
